ČEŠTINA
ENGLISH
Budowa i eksploatacja stacji biogazowych jest możliwym optymalnym wyjściem z często skomplikowanych sytuacji dotyczącyh spraw finansowych i zbytu, do których w obecnym okresie dostało się szereg podmiotów rolniczych, lub im taka sytuacja grozi. Oznacza to nowe, stabilne źródło dochodu, i pomaga w energetycznej niezależności regionu i jednocześnie oszczędza środowisko naturalne.
Stacje biogazowe z technologią Biogas-Hochreiter przetwarzają na wejściu odchody z pierwotnej produkcji rolniczej - nawozy naturalne (takie jak gnój, gnojówka, gnojowica, pomiot ptasi), specialnie uprawiane rośliny (naprz. kukurydzę) i wszystkie pozostałe resztki organiczne (naprz. resztki kuchenne, pakowana i niepakowana żywność). Na wyjściu jest ponadto wyprodukowana energia elektryczna i cieplna oraz wysokiej jakości stabilizowany nawóz. Biogaz jest jednym z odnawialnych źródeł energii i jego produkcja w stacjach biogazowych oraz sprzedaż do publicznej sieci jest wspierana całym szeregiem rządowych i europejskich dotacji finansowych i korzyści (ulg).
Biogaz jest mieszanką gazu, która powstaje przy tzw. beztlenowej fermentacji, która jest mikrobiologicznym rozkładem masy organicznej (kwaszeniem) fermentacja pod niobecnością tlenu. Troces ten przebiega w hermetycznie zamkniętych ogrzewanych fermentorach, gdzie można przetwarzać praktycznie jakąkolwiek fitomasę (kiszonkę, kiszonkę trawną, rośliny energetyczne, nienadające się do sprzedania produkty rolne) wyjścia z hodowli zwierząt gospodarczych i wszystkie pozostałe resztki organiczne. Z biogazu następnie w procesie tzw. kogeneracji (w jednostkach kogeneracyjnych) produkuje się energia elektryczna i cieplna. Produktem ubocznym jest wysokiej jakości stabilizowany nawóz (digestat), który się układa w końcowym magazynie i można go natychmiast wykorzystać.
Stopień uzysku oraz jakość gazu jest bezpośrednio uzależniona od rodzaju i stosunku materiałów wejściowych, których wybór i optymalizacja należy do podstawowych założeń rentowności eksploatacji stacji biogazowej. Stopień gospodarności eksploatacji stacji biogazowych jest uzależniony od możliwości dalszego wykorzystania energii cieplnej produkowanej podczas kogeneracji (możliwość ogrzewania budynków rolniczych, okolicznych domów mieszkalnych czy urzędów, przy suszeniu płodów rolnych, suszeniu drzewa, ogrzewania linii do peletowania, lub ewentualnie ogrzewania basenu).
Mniejsze jednostki są mniej efektywne, większe są bardziej uzależnione od logistyki wejściowego i wyjściowego materiału, dlatego też zawsze musi być indywidualne podejście i jakość przygotowań. Rentowność stacji biogazowej jest uzależniona od dwóch podstawowych czynników: ilości godzin, kiedy stacja biogazowa pracuje na pełną moc, oraz stopniem uzysku substratu wejściowego i zawartej w nim energii.
Optymalna eksploatacja i maksymalna dochodowość są zapewnione, jeżeli jest dotrzymana równowaga procesu fermentacji, jakiekolwiek wahania stabilnego środowiska w fermentorze są nieporządane. Przedawkowanie może mieć negatywne konsekwencje na wydajność, w najgorszym przypadku musi się cała stacja biogazowa znowu uruchomić. Niedostateczne dawkowanie materiału wejściowego odwrotnie prowadzi do wielkich strat finansowych reprezentowanych utraconym zyskiem z niewyprodukowanej energii. W celu zapewnienia optymalnego środowiska w fermentorze służą analizy środowiska fermentorów oraz wnioski na optymalizację procesu biologicznego.
Eksploatacja stacji biogazowej nie jest bardzo wymagająca na pracę ludzką. Obsługa potrzebuje około 4 godziny dziennie na jednego pracownika. Stacja jest sterowana z jednostki sterującej za pośrednictwem ekranu kontaktowego, pracę można śledzić na odległość przez internet, stany usterkowe są meldowane natychmiast sms informacjami.
